Li navçeya Giyadînê ya Agiriyê bi pêşengiya Partiya Wekhevî û Demokrasiyê ya Gelan (DEM Partî) û Tevgera Ekolojiyê ya Mezopotamyayê bi dirûşma “Em li axa xwe xwedî derdikevin” li dijî xebatên derxistina zêr a bi siyanurê mitînga ekolojiyê hat lidarxistin. Gelê ku li ber PTT’ya li Kolana Înonuyê li hev civiya, bi dirûşmên “Bê Serok jiyan nabe”, “Bê ax jiyan nabe” û pankartên “Bazirgan li hemberî GES’an têdikoşe”, “Kuştina xwezayê, kuştina jiyanê ye”, “Jin jiyanê diparêze”, “Dest nede hewa, av, ax û daristana min”, “Em ê destûrê nedin qadên jeotermal û madenan”, “Em ê bi berxwedanê bi ser kevin”, Gelê Gimgimê li ber xwe dide” û “Em bi berxwedana konan xwezayê diparêzin” ber bi garaja navçeyê ve meşiyan. Di mîtînga ku dowîzên “Kurdistan nabe goristan”, “Kurdistan ne qada we ya madenê ye”, “Gimgimra heta Giyadîn Kurdistan e ma wo. Veng bide” hatin hilgirtin de, Hevseroka Giştî ya Partiya Herêmên Demokratîk (DBP) Çîgdem Kiliçgun Uçar û Hevserokê Giştî yê DEM Partiyê Tuncer Bakirhan jî di nav de gelek kes beşdar bûn.
Di mîtîngê de endama Platforma Ekolojiyê ya Gimgimê Alev Yilmaz û endamê Tevgera Ekolojiyê ya Mezopotamyayê Rojhat Ozgokçe axivîn.
Hevseroka Giştî ya DBP’ê Çîgdem Kiliçgun Uçar ev tişt anî ziman: “Bi polîtîkayên ku bi salan e li Kurdistanê tên meşandin hewl didin Kurdistanê vala bikin. Hewl didin şîrketan bînin Giyadînê û mêtingeriyê bikin. Kargeh, kargehên cemaweriyê ne lê ji bo berjewendiya cemaweriyê naxebitin. Ji ber vê yekê tişta ku divê em bikin ew e ku em li axa xwe xwedî derkevin. Ax û têkoşîna gelê Giyadînê ji zêr biqîmetir e. Ji gelê me re ‘îstihdama jehrî’ tê dayîn. Tu welatî qebûl nake ku ne hewa, ne av û ne jî jiyana wî bê talankirin. Em ê jî qebûl nekin. Li Mûş, Amed, Agirî; li her derê Kurdistanê talanek heye ku me tine dihesibîne. Em ê bi hev re destûrê nedin vê yekê. Em dixwazin ji zarokên xwe re jî jiyaneke birûmet bihêlin.
Ev bangek ji bo Kurd û Tirkan bû. Kesê ku xwedî li xwezaya xwe dernekeve, nikare xwedî li aştiyê jî derkeve. Di serî de Kurdistan, bi parastina av û xwezaya vî welatî dest pê bike. Li cihê ku ewqas xizanî û gendelî heye hûn nikarin gendeleyeke nû bikin. Şîrket ketine rêzê ji bo ku hemû nirxên me talan bikin. Em ê jî di têkoşînê de mil bidin hev.”
Hevserokê Giştî yê DEM Partiyê Tuncer Bakirhan jî got, “Êdî li tu derê cîhanê zêr bi siyanurê nayê lêgerîn. Li Tirkiyeyê û welatên kêm pêşketî yên weke Tirkiyeyê, şîrket ji bo ku bêhtir qezenc bikin, bêyî ku li xweza, av û erdnîgariya gel binêrin hewl didin axê talan bikin. Hewl didin ax û hewaya me jehrî bikin. Weke ku li Licê, Akbelen, Çiyayên Kazê, Gimgim û Kanîreşê qewimî, gelê Kurd û hemû gel û baweriyên Tirkiyeyê wê li dijî talan, dagirkerî û rantê derdikevin. Em jî îro li Giyadînê ji bo ku li dijî vê rantê derkevin hatin cem hev. Em dibêjin ‘çiyayan neteqînin, deştan qirêj nekin, avên me qirêj nekin.’ Beriya 30-40 salan gelê Kurd ji ber şer û tundiyê ji gund, xweza û axa xwe neçarî koçberiyê kirin. Bi milyonan mirovên me gund, zozan, çiya û malên xwe terikandin. Niha jî bi rêya şîrketên madenê, bi rêya van rantxuran hewl didin ku gelê Kurd cara duyemîn bidin koçberkirin. Baş e ez ji we dipirsim; ma em ê dest ji xweza, ax û ava xwe berdin? Talanker dibêjin ‘Ji vê erdnîgariya ku me weke qotê molozan kiriye çala qirêj, herin.’ Qet nizanin ku li van deran bîranîn, berxwedan, dîrok û rabirdûya bav û kalên me hene. Îro li van xakên ku me ji ber şer û tundiyê neterikandine, em ê axa xwe qet nedin van rantxuran, nedin van kesên ku dixwazin axa me jehrî bikin û parçeyek zêr bibin û biçin.”
Bakirhan axaftina xwe wiha domand: “Pêvajoya aştiyê ji bo ku Kurd di cîh, war û axa xwe de bi awayekî mirovane bijîn heye. Pêvajoya aştiyê di heman demê de divê bibe xizmeta ku Kurdan di 100 salan de nedîtiye, lê ew vê pêvajoyê ji bo rant, talan, lêgerîna zêr a bi siyanurê û ji bo ku çiya û deştên me pêşkêşî şîrketên madenê bikin bikar tînin. Em jî ji vir, ji Giyadînê dibêjin; talaneke wiha nabe. Aştiya rastîn aştî ya bi axê re ye. Aştî ya bi ava Kurdan re ye. Aştî ya bi çiyayê Kurdan re ye. Aştî ya bi deştên ku Kurd pê debara xwe dikin, bi mirov û zindiyên ku li wir dijîn re ye. Ev tiştê ku hûn dikin ne li gorî aştiyê û ne jî li gorî ruhê aştiyê ye. Em ji vir careke din dibêjin; destên xwe ji zozanên me, destên xwe ji ava me, ji ax û rabirdûya me bikişînin.
Di hevdîtinên ku bi Abdullah Ocalan re tên kirin de, balê dikişîne ser zext û qirkirina li ser ekolojiyê. Me bi Abdullah Ocalan re 4 saetan hevdîtinek pêk anî. Bawer bikin ku heke rojevên herî girîng ên Birêz Ocalan ziman, nasname û mafê hemwelatiya wekhev be, ya din jî ekolojî bû. Kurd li cihên ku lê ji dayik bûne aş, kar û nan bibînin bû. Bertek û helwesta Birêz Ocalan a li hemberî qirkirina xwezayê di asteke pir bilind de bû. Ji ber vê yekê pêvajoyeke aştiyê heye. Em jî dibêjin ‘Yên ku dibêjin em ê erdnîgariya Kurdistanê ku we heta niha bi darê zorê koçber kiriye û xizan kiriye, ji talan û madenê re vebikin, hûn şaş in.’ Yên ku vê dibêjin wê li îrade, berxwedan û têkoşîna gelê me ku îro li Giyadînê biqelibin. Dîsa di vê pêvajoyê de weke berê tu carî herêma Kurdan, bajarên Kurdan ji madenan re nayê vekirin. Li Şirnex, Gabar, Besta û Cûdî dar nehiştin. Li Bedlîsê, li Çewlîgê hewl didin her çiya, her ava ku diherike, her deştê pêşkêşî şîrketên madenê bikin. Li seranserê bajarên Kurdan bi sedan ruxset tên dayîn. Bi hezaran ruxset niha di dorê de ne. Xêr e? Ev çi talan e? Vê erdnîgariyê ev 100 sal in zilm û zext dît. Li vê erdnîgariyê tu ferd nema ku êş nekişandiye, xizan nemaye, bêkar nemaye û bela nehatiye serê wan. Mîna ku ev ne bes bin, niha jî ji bo ku 50 sal, 100 salên din me ji van xakan derxînin, hewl didin axa me pêşkêşî maden, rantur û sermayedaran bikin. Ez ji Giyadînê bang dikim: Gelê Giyadînê wê destûrê nede vê yekê. Gelê Panosê wê destûrê nede vê yekê. Gelê Colemêrg û Şirnexê wê destûrê nedin ku ew kesên ji bo lêgerîna madenê li bajarên wan li ruxsetê digerin, xwezaya wan talan bikin.”
