Di nava ola Êzidiyan de, kesayetên olî yên ku wekî çilegir tên binavkirin hene. Ev kesayet bi giştî 40 rojan rojî digirin û di vê heyamê de xwe ji xweşiyên jiyanê dûr dixin. Ev rojîgirtin ne tenê ji xwarin û vexwarinê ye, lê di heman demê de vekişînek ji cîhana madî û girêdanek kûrtir bi ruhaniyetê re ye. Armanca wê ew e ku mirov xwe paqij bike, nêzî Xwedê bibe û baweriya xwe xurt bike.
Piştî 40 rojên rojîgirtinê, di 2’yê Tebaxê de, Cejna Çileya Havînê ye û ev dîrok tu caran naguhere. Di vê cejnê de, her kesayetek Êzidî serdana wan kesên ku çile girtine dike û cejna wan pîroz dike. Ev serdan nîşana rêzgirtin û qedirgirtina fedakariya çilegiran e. Ew di heman demê de fersendek e ji bo civaka Êzidî ku bi hev re bicivin û girêdanên xwe yên civakî xurt bikin.
Her kesê ji nava civaka Êzidî Çile bigire çi jin dibe çi mêr ferq nake, lê dema destpê kir pêwiste 40 Çileyan bigire, 20 Çileyê demsala Havînê û 20 Çileyê demsala Zivistanê û ji van kesan re Çilegir tê gotin.
Çileya Havînê, wekî yek ji çend rojiyên salane yên Êzidiyan, xwedî roleke bingehîn e di parastin û xurtkirina nasnameya olî û çandî ya Êzidiyan de. Ew demsalek ji bo nûkirin, paqijkirin û girêdana bi kevneşopiyên pîroz e.
