Daxuyaniya Navenda Ragihandin û Çapemeniyê ya HPG’ê (HPG-NRÇ) bi vî rengî ye:
“Ewladê leheng ê eşîra me ya Goyî ya welatparêz, milîtanê PKK’ê yê leheng, endamê Konseya Fermandariyê ya HPG’ê û Fermandarê Eyaleta Wanê hevrêyê me Cîger Goyî 26’ê Îlona 2020’î li herêma Kato Marînos a eyaleta Wanê di êrîşa dijmin de şehîd bû.
Hevrê Cîger di ciwantiya xwe de berê xwe da çiyayên Kurdistanê. Ji ber ku ewladê gelekî çiyayî û eşîra Goyî bû, bi çiyê re bû ye, bi pêş ket û şareza bû. Ji Heftanînê heta bi Zagrosan, ji Zagrosan ehta bi Şengalê, ji Garê heta bi Botanê bênavber têkoşiya. Ji bo hebûna gelê me biparêze bê tirs şer kir, gelek caran birîndar bû, tecrûbeyên mezin bi dest xist û bû fermandarekî hosta. Hevrê Cîger milîtanekî fedaî bû ku gelekî hêja bû, mirovekî bedew bû, kêfxweşiya xwe ya jiyanê, coşa xwe ya şoreşgeriyê bilind bû, moralê wî qet nediqediya, ji pêşketin û her wezîfeyê re amade bû. Ji şervaniyê heta bi fermandariya eyaletê di her astê de fermandarî kir, wezîfeyên cuda bi cih anî û her wezîfe jî bi asteke bilind bi ser xist. Herî dawî wezîfeya Fermandariya Eyaleta Wanê dikir û di wê wezîfeyê de şehîd bû.
Em fermandarê fedaî yê Apoyî hevrê Cîger Goyî bi hurmet bi bîr tînin, di serî de malbata wî ya hêja ji eşîra Goyî ya welatparêz û tevahiya gelê Kurdistanê yê welatparêz re sersaxiyê dixwazin.
Agahiyên li ser nasnameya hevrêyê me Cîger Goyî bi vî rengî ne:
|
|
Nasnav: Cîger Goyî |
Hevrê Cîger li nava çiyayê serhildêr ê Botanê, li parçeyek ji bihuşta Kurdistanê li Qilabanê ji dayik bû. Li gundê Heletê yê Qilabanê di nava eşîra Goyî ya welatparêz de mezin bû. Ji ber ku dûrî sîstema dewletê û modernîteya kapîtalîst di nava jiyana xwezayî ya gund û çiyê de mezin bû, karekterekî çiyayî pê re çêbû. Rûmetdarî û dilsoziya eşîra Goyî ya bi çand, ziman, nasnameya xwe di kesayetiya xwe de bi cih kir. Ji ber welatparêziya malbata xwe û berdêlên ku di nava têkoşîna azadiyê de da, ji ber zext û zilma ku ji dijmin dît, di temenekî zû de têkoşîna azadiyê nas kir. Beşek ji xizmên wî yên nêz ji ber zilma dewletê koçî Mexmûrê kir, hin ji xizmên wî li zindanê û hinek jî li nava têkoşîna azadiyê bû, ku vê yekê kir ku hevrêyê me Cîger bikeve nava lêgerînekê. Li dibistanên dewleta Tirk lîse qedandibe jî red kir ku bibe ferdekî vê sîstemê.
Şehadeta gerîlayên ku nas dikir, lêgerînên hevrê Cîger hîn xurt kir, hêrsa wî ya li hemberî dijmin mezin kir û gihîşt wê biryarê ku bide ser şopa apê xwe û bibe gerîla. Li ser vê bingehê di sala 2008’an de li Heftanînê tevlî nava refên Gerîlayên Azadiyê yên Kurdistanê bû. Hevrê Cîger ku ewladê esîl ê qewmê çiyayî bû, li Garê beşdarî perwerdeya destpêkê ya gerîla bû. Piştî ku perwerde bi serketî qedand, derbasî Zagrosan bû. Salekê li Çarçella, sê salan li Herkî bi giştî pênc salan li Zagrosan gerîlatî kir. Li qada bi heybet a Zagrosan hemû detayên gerîlatiyê hîn bû, bû xwedî tecrûbeyên mezin û li her qadê şareza bû. Hevrêyê me Cîger dijmin weke sedema bênasname hiştina gelê me, tinehesibandina hebûna gelê me û sedema êrîşên qirkirinê yên sed salan dît, lewma bi vê hêrsê şer kir. Bi wêrekiya xwe ya mezin û bêtirsiya xwe li refên herî pêş tevlî gelek çalakiyan bû. Weke milîtanê pêşeng ê taktîka êrîşê di çalakiyan de serketinên mezin bi dest xist. Sala 2010’an li Şemzînanê di şer de ji lingê xwe birîndar bû, sala 2012’an li Şitazînê di çalakiyê de ji stuyê xwe bi fîşekê birîndar bû, sala 2012’an li Çarçellayê ji stuyê xwe bi parçeyê şarapnelê birîndar bû. Lê belê li gel van hemûyan jî bi enerjiya xwe ya şoreşgerî ya bêdawî xwe ji nû ve komî ser hev kir û her carê ji cihê mayî têkoşîna xwe hîn bi xurtî dewam kir.
Hevrêyê me Cîger di hevrêtiya bi hevalên jin re hevrêyekî durust bû ku timî hêz dida. Sekna xwe ya li pêşberî xeta azadiyê ya jinê di rapora xwe ya kûrbûnê de bi van gotinan anîbû ziman: ‘Di mijara xeta azadiyê ya jinê de em zanin ku sîstemê hem di şexsiyeta mêr hem jî di şexsiyeta jinê de kesayetiyeke çawa afirandiye. Her wiha em zanin bê ev kesayetî xizmetê ji kê re dike. Haya min jê heye ku mejiyê bi serweriya mêr a pênc hezar salî û genên vî mejî bi rê û rêbazên cuda di şexsê de hatine bicihkirin. Li hemberî vî mejî, gotina ‘Min mêrê di nava xwe de kuşt’ a Rêber Apo, kêm jî be di kesayetiya min de rê û rêbazên têkoşîneke rast afirand. Di dersên jineolojî û dîroka jinê de li ser pêwîstiya çawaniya hevrêtiya rast gelek tişt hatin gotin. Weke ku hevrê Şehîd Hêlîn Mûrat got, ‘Divê mêr bibe hevrêyê azad ê jinê’. Ev rastî ji bo me hemûyan pîvan e. Ji niha û pê ve jî nêzîkatiya min wê ew be ku mejiyê bi serweriya mêr li ser bingeha rast şîrove bike, binirxîne û bi rê û rêbazên rast têbikoşe ku jê rizgar bibe’.
Hevrêyê me Cîger ku her tim xwedî kesayetiyekî bi coş bû, ji ber ku di nava xwezayê de mezin bû gelekî hez ji xwezayê, bi taybetî jî ji heywanan dikir. Li ku bûya teqez ji pezkoviyekê, ji cotê kevokan, ji kewê goze, hest an jî sihorî hez dikir, têkiliyeke xurt a hezkirinê diafirand. Hestên hevrê Cîger ên têkildarî jiyanê gelekî bilind bû, ji ber ku şoreşgerek bû li her derê bi xwezayê, heywanan, mirovên li nava civakê û hevrêyan re têkiliyeke xurt datanî.
Dema ku çeteyên DAÎŞ’ê êrîş birin ser gelê me yê li Şengal û Rojavayê Kudistanê, weke ewladekî bi rûmet ê bi eşqê hez ji gelê Kurd dikir, xwest gelê me biparêze. Ev daxwaza xwe di rapora ji bo rêxistina me de bi van gotinan anî ziman: ‘Di vê dîrokê de ku li Rojava û Şengalê bi xwînê tê nivîsandin, ez dixwazim wezîfe û berpirsyariya xwe bi cih bînim. Gelê me û hevrêyên me guh nadin tî û birçîbûnê û bi rengekî mezin li ber xwe dide. Ez pêşniyar dikim ku bibim parçeyek ji vê berxwedanê. Dixwazim gelê me biparêzin, tevkariyê li şoreşa azadiyê bikim û bi vî rengî berpirsyariya xwe bi cih bînim’. Hevrêyê me Cîger ku ev pêşniyara wî hate qebûlkirin, da ser şopa Apoyiyan ku bi pêşengiya fermandarê mezin ê dewrêşê serdemê hevrê Dilşêr Herekol bi hawara gelê me yê li Şengalê ve beziyan. Weke şoreşgerekî hevgirtî ku soza xwe bi cih anî, li gel pêşengên leheng ên gelê Kurd Zekî Şengalî, Egîd Civyan, Dilşêr Herekol û Seîd têkoşiya. Bi Dijwar Feqîr, Zerdeşt Şengalî û Şîlan Goyî re mil da milê hev û Şengal azad kir. Sala 2014’an di êrîşa çeteyan de ku bi wesayiteke bombebarkirî hate kirin, bi parçeyê şarapnelê ji serê xwe, sala 2016’an di şer de bi parçeyên şarapnelê ji serî û milê xwe birîndar bû. Çar salan bê navber têkoşiya û bi rastî jî weke lehengekî nayê jibîrkirin navê xwe li vê serdema dîrokî nivîsand. Piştî ku wezîfeya xwe ya dîrokî bi serketî qedand, di Nîsana 2018’an de biryara vekişîna hêzên HPG û YJA Starê ya ji Şengalê xist meriyetê û derbasî Herêmên Parastinê yên Medyayê bû.
Piştî ku dotmama wî hevrêya me Rewşen Metîn-Rewşen Urek sala 2017’an di êrîşa dijmin de şehîd bû, biryardariya wî ya ji bo têkoşînê û hêrsa wî ya li hemberî dijmin hîn mezin bû. Daxwaza xwe ya têkoşînê veguherand têkoşîneke hîn bi bandor û jib o tecrûbeyên xwe bike bingeha fermandariyeke serketinê di sala 2018’an de beşdarî perwedeya li Akademiya Leşkerî ya Mahsûm Korkmaz bû. Li akademiyê hem weke pêşengekî wezîfe kir, hem tevlî perwerdeya hevrêyên xwe bû hem jî li ser bingeha gerîlatiya dema nû xwe perwerde kir. Piştî ku perwerdeya xwe bi serketî qedand, pêşniyara xwe ya ji bo wezîfeyê di rapora xwe de bi van gotinan anî ziman: ‘Ez li Botanê ji dayik bûm, ji bo min hesteke cuda ye ku li wir gerîlatiyê bikim. Li Zagrosan mezin bûm, her devera wê ji bo min tijî bîranînan e, ji bo min rûmet e ku biçim wê derê. Min soz da hevrê şehîd Denîz, pêşniyara min ew e ku biçim Amanosê. Lê belê rêxistin ku derê ji bo min guncaw bibîne, li ku derê pêwîstî pê hebe ez ê bi heman kelecan û coşê tevlî bibim. Û heta dilopa dawî ya xwîna xwe bê fikar ez ê bi rola xwe rabim’.
Hevrê Cîger bi vê îdîa û biryardariyê sala 2019’an tevlî Civîna Konseya Fermandariyê ya HPG’ê bû, di perspektîfa gerîlatiya serdema nû de xwe zelal kir û ji bo wezîfeya Fermandariya Eyaleta Wanê bi cih bîne berê xwe da warê ku lê ji dayik bû. Gihîşt Botanê û weke pêşengekî dest bi têkoşînê kir. Li gel fermandarê mezin hevrê Egîd Civyan ku li Şengalê di bin fermandariya wî de şer kir, vê carê derfet bi dest xist ku bi hev re li Botanê li dijî dijmin şer bike. Hevrêyê me Cîger ku ewladekî gel ê heqîqî bû ku ji aliyê eşîra Goyî û malbata hêja ya welatparêz ve hate mezinkirin, milîtanekî şoreşger, fermandarekî pêşeng bû. Bi sekna xwe, bi têkoşîn û şervaniya xwe ya leheng bû lehengek ku navê xwe li dîroka me ya têkoşînê nivîsand. Hevrê Cîger bi têkoşîna xwe, bi karên xwe yên ji bo gelê me û hevrêtiya xwe ya bedew wê ti carî neyê jibîrkirin. Em soz didin ku em ê bîranîna wî bikin sedema têkoşîneke hîn xurt û hinceta serketina armancên wî.”
