Derbarê 11’emîn Pakêta Darazê de Tevgera Jinên Azad (TJA) daxuyaniyeke nivîskî da.
Di daxuyaniyê de wiha hat gotin:
“Hewldanên ji bo rêgirtina li mafên gerdûnî û destûrî yên cudahî û pirrengiyê li Tirkiyeyê û rewakirina nêzîkatiyên exlaqî yên ku di bîrdoziyên zayendperest, desthilatdar, olî û neteweperest de kok digirin wekî hesasiyetên civakî, divê ji bo aştiyê an avakirina civatek demokratîk neyên hesibandin. Ger civak hewceyê rêziknameyên qanûnî û destûrî ye ku dê aştî û ewlehiyê misoger bike, rêya bidestxistina vê yekê ew e ku van hewcedariyan bi rêya civatek demokratîk, wekî ku demokrasiyê hewce dike, bi hevkariya civakê, rêxistinên jinan, saziyên mafên mirovan û hemî tevgerên din ên civakî re were peyda kirin. Rêziknameyên berevajî vê nîşanek e ku cewhera dewletek demokratîk a ku bi serweriya hiqûqê tê rêvebirin winda bûye.
Ev pakêt dê ne îlankirina pîvanên civaka demokratîk be, lê belê dê kûrkirina cudakariyê û sepandina polîtîkayên ewlehiyê wekî amûrek ji bo zordariya îdeolojîk û siyasî be.
Herwiha, her çend girtîgeh bi pirsgirêkên rojane, lezgîn û girîng re rû bi rû ne jî, cezakirina zarokan wekî mezinan di hin şert û mercan de û birêvebirina darvekirina wan wekî mezinan berhema siyasetek e ku bi tevahî pergala dadweriya ciwanan paşguh dike, şert û mercên ku zarokan ber bi sûc ve dibin û hemî pirsgirêkên pergala cezayî paşguh dike. Lêbelê, sûc pirsgirêkek civakî ye, û di civakek demokratîk de, çareseriya vê pirsgirêka civakî nikare wekî cezakirina zarokan an jî cezakirina wan a bêtir were hesibandin; muameleyek wisa ji bo me nayê qebûlkirin.
Pêdiviya civakê bi aştî û azadiyê heye. Her hewldanek ji bo sînordarkirina aştî û azadiyan tundûtûjiya heyî, pevçûnên civakî, krîzê kûrtir dike. Ji ber vê yekê, wekî TJA, em soz didin ku em vê pakêtê bi tevahî vekişînin û qanûnên entegrasyonê ji bo aştî û demokratîk ku civak bi lezgînî pêdivî pê heye, bînin pêş.”
