Komek rojnamevan, çalakvan, siyaetmedar, rewşenbîr û mamostayên zanîngehê ku ji 50 kesan pêk tê, der barê rewşa Herêma Kurdistanê û bûyerên rojên dawî de rû daye, daxuyaniyeke nivîskî weşandin.
Daxuyanî bi vî rengî ye:
“Bûyera otêla Lelazer û anîna tank, wesayîtên zirxî û çekên giran ya nav bajêr ya ji bo çareserkirina pirsgirêka siyasî ya di navbera her du hêzan de û bûyerên berê ji me re dibêjin, li vî welatî hîn jî çek serdestin û xwesteka çareserkirina pirsgirêkê tune ye. Leşkerîkirina bajêr, binpêkirina desthilata dadwer û dadgehê ye, ji doza Şêrwan Şerwanî bigire heta naskirina destwerdana siyasî, hewldanên ji bo bêdengkirina dengê xwepêşanderane.
Li Kurdistanê di salên 80’yan de tenê zanîngehek hebû, hemû nerazîbûn li wir çêdibûn, ji bo wê jî hertim dihate bêdengkirin. Niha bi dehan zanîngeh hene, lê desthilat dengê wan jî qut dike, ev pêngav berbi zordariyê diçe û berevajiyê pîvanên siyasetê ye.
Mûçe nadin xelkê, xelk bê jiyan û bê helwest tê hiştin, neçar dikin berê xwe bidin Bexdayê. Divê her du rêxistinên desthilatdar ji xwe bipirsin, ew ê çi tiştek din bikin?
Nabe ti nakokiyek di nava dilê bajêr de bi çek were çareserkirin, bajar tê wateya cûdahî û jiyana hevbeş.
Bajar ne bajarê aliyek tenê ye yan jî yê malbatekê ye, bajar milkê hemû hemwelatiyane. Nabe dosyayên siyasî bi biryara rêxistin û hêzên çekdarî were çareserkirin, nabe bi ti hincetî kanalek medyayê were girtin. Nabe çekên hevpeymanê ji bo şerê li dijî DAÎŞ’ê daye bi YNK û PDK’ê, di bajarên xwe de bikarbînin. Ji ber ku têkiliyên siyasî û civakî wê têk biçin û bawerî wê winda bibe.”
