Dîlan Aslan par meha Adarê ji aliyê Abdulvahap Aslan ve bi çekê hate kuştin, ku jê cihê dibû. Kiryar piştî bûyerê hewl da ku kuştinê weke xwekuştinê nîşan bide û ji bo delîlan tine bike nêzî du saetan bi wesayitê li nava bajêr geriya.
Dîlan (Tuga Atilgan) ku li Stenbolê di dema zewacê de timî li tundiyê rast hat, gelek caran gefa kuştinê lê hate xwarin. Dîlan piştî ku dît êdî tundî li zarokên wê jî tê kirin, biryar da ku cihê bibe û ji Stenbolê hat Amedê ku malbata wê lê dimîne.
Dîlan demekê bi malbata xwe re ma û li gel gefên Abdulvahap Aslan jî hewl da jiyana xwe jinûve ava bike. Lê belê li ser daxwaza lihevkirinê ya kiryar û israra malbatan qebûl kir ku bê gel hev.
Şeva 31’ê Adarê Abdulvahap Aslan û Dîlan li navenda navçeya Xana Axparê ya Amedê gihîştin hev û derbasî mala li navçeya Baglarê bûn ku lê dima. Aslan li vê derê destpêkê tundî li Dîlan kir û piştre jî bi çekê qetil kir.
Kiryar piştî kuştinê ji bo tinekirina delîlan ji malê derket. Abdulvahap Aslan li xizmê xwe geriya û jê re got, ‘Hevjîna min berda serê xwe’ û hewl da kuştinê weke xwekuştinê nîşan bide. Piştre jî bi wesayita xwe li nava bajêr geriya û nêzî du saetan winda bû.
Abdulvahap Aslan piştî du saetan çû qereqolê û teslîm bû. Heman rojê hate girtin û ew şandin girtîgehê.
CEZAYÊ GIRTÎGEHÊ YÊ HETA BI HETAYÊ YÊ GIRANKIRÎ LI KIRYAR HATE BIRÎN
Kiryar Abdulvahap Aslan di dema darizandinê de îdîa kir ku bûyer xwekuştin e. Lê belê rapora Tipa Edlî û îdîanameyê îdîaya kiryar piştrast nekir. Parêzerê dosyayê di daxuyaniya xwe ya beriya bûyerê de ragihandibû ku Dîlan Aslan dema hat Amedê şopên tundiyê li ser wê bedena wê hebûn.
‘BI SALAN TUNDÎ LÊ DIHATE KIRIN Û GEF LÊ DIHATE XWARIN’
Dayik Şadiye Dalkiran ku piştî kuştinê bi rêk û pêk serdana gora keça xwe dike, qebûl nekir ku paşnavê kiryar li ser kêlê gora keça wê bê nivîsandin. Dayikê paşnavê keça xwe ya li nava malê, paşnavê xwe Tuba da nivîsandin û gora keça xwe bi kulîlkan xemiland. Şadiye Dalkiran li ser gora keça xwe dua kir, li gel keça xwe jinên hatin qetilkirin bi bîr anî û qala bûyerên bi serê keça wê ve hatin kir ku di dema zewacê de tundî lê dihate kirin, gefên kuştinê lê dihate xwarin û li gel vê yekê keça wê hewl da ji xwe re jiyanekê ava bike.
Şadiye Dalkiran diyar kir ku keça wê zewicî bû, ji vê zewacê çar zarokên wê hene û anî ziman ku li gel vê yekê jî bi salan tundî û zilm li keça wê hate kirin. Şadiye Kaldiran got, “Keça min piştî ku zewicî rojekê jî rûyê wê nekeniya. Gelekî êş kişand, êşkence dît. Ji bo em pê neêşin ji me re nedigot, timî vedişart.
Ji destê wî zilamî gelekî zilm dît, heqaret dît. Timî tundî lê diahte kirin, gefê kuştinê lê dihate xwarin. Piştî ku em bi rewşa wê hesiyan me jê re digot, ‘Were vê derê’, lê belê ji bo zarokên xwe dixwest li wir bimîne. Ez zanim ku çend caran kêm mabû bimire. Wî zilamî bersiv nedida pêwîstiyên keça min û zarokên wê. Keça min bi derfetên xwe zarokên xwe mezin dikir. Dema ku tiştek dixwest an jî diaxivî, tundî lê dihate kirin.”
‘HETA KÊLIYA DAWÎ LI BER XWE DA’
Şadiye Dalkiran anî ziman ku kiryar li gel malbatê rûyê xwe yê rast veşart, lê belê dema ku gef gihîşt asta mirinê keça wê dest bi vegotina bûyeran kir û diyar kir ku tundî êdî li zarokên wê jî dibû. Şadiye Dalkiran got, “Dema ku zarokên wê qebûl nedikirin ku tundî li dayika wan bê kirin, li wan jî dixist. Herî dawî keça min îdare nekir, guhar û kolyeya xwe firot û ji xwe re û zarokên xwe re bilêt kirî. Ji zilma wî zilamî reviya û hat vê derê. Tuba dixwest jiyaneke nû ava bike û bi zarokên xwe aram be. Digot, li hemberî her zehmetiyê wê li ber xwwe bide. Hat vê derê, lê ji wî zilamî xilas nebû.”
‘DIVÊ JIN LI CIHÊ KU TUNDÎ LI WAN TÊ KIRIN NEMÎNE’
Piştî kuştina keça wê Şadiye Dalkiran bang kir ku dayikên din heman êşê nebînin û ji jinan xwest ku li cihê tundî lê bê kirin nemînin û bêdeng nemînin. Şadiye Dalkiran got, “Ez weke dayikek ku kezeba wê şewitiye vê dibêjim: Bila kezeba dayikeke din neşewite, dayikeke din negirî, zaroka ti dayikê neyê kuştin. Bila kuştina jinan êdî bisekine. Em giriyan, keça min hate kuştin. Bila êdî ti jin neyê kuştin. Cezayê ji wî zilamî re hate dayin bila ji her kesî re bê dayin. Eger ev ceza ji her kesî re bê dayin wê jin neyên kuştin. Mêr çi bikin ji wan re dimîne. Bila cîgera dayikekê êdî neşewite. Mêrê ku tundiyê li jinê dike, jinê dikuje divê ji girtîgehê dernekeve.”
Şadiye Dalkiran ev bang li jinan kir, “Ji jinan, ji dayikan re dibêjim: Li cihê ku tundî û zilm li wan tê kirin divê lê nemînin, vê qebûl nekin. Bila li jiyana xwe binherin, ji bo kesî bila li wir nemîne. Em êdî naxwazin komkujiya jinan bibihîzin. Bila jin li dijî tundiyê têbikoşin, li her qadê dengê xwe bilind bikin. Bila ev tundî û komkujî bi dawî bibe. Divê em li ber xwe bidin, bêdeng nemînin. Ne heqaretê ne jî tundiyê qebûl bikin. Tiştên bi serê keça min hat bila kes ji bîr neke. Ne tenê jin, divê malbat, kek, xwişk, bira û dayikên wan jî vê tundiyê qebûl nekin. Bila kes bêdeng nemîne.”

